|
Zobacz więcej recenzji!
Harry Potter i Insygnia Śmierci
J. K. Rowling
Autor recenzji:
Tomek "Thomash" Kolczyński (16 lat)
Ocena:
Zalecany wiek:
od 12 lat
|
|
Gdy osiem lat temu na półkach polskich księgarń pojawił się pierwszy tom przygód młodego czarodzieja, nikt nie przeczuwał burzy jaką on wywoła. Młodzież (i dorośli) z całego świata pokochali tego nastolatka o wiecznie potarganych włosach. Wystarczyło kilka miesięcy, żeby potteromania opanowała naszą planetę. Jednak od początku istnienia tej niesamowitej sagi autorka postanowiła zamknąć ją w siedmiu tomach. I stało się! Nadszedł czas zakończyć przygodę z magią, albowiem niedawno ukazała się siódma i ostatnia część Pottera o tajemniczym tytule "Insygnia Śmierci".
Premiera tejże książki była jednym z najważniejszych wydarzeń rozpoczynającego się roku i zapewne wielu ludziom utkwi w pamięci. Konkursy, przedstawienia, pokazy i lekcje magii. Tego mogliśmy doświadczyć w najbardziej magiczną noc stycznia, a gdy emocje opadły nadszedł czas na lekturę. Choć wyrażenie "niezwykła i wciągająca podróż po nieznanych ścieżkach" pasuje tu o wiele lepiej. Jest mi bardzo ciężko pisać recenzję tę recenzję, bo pisać recenzję nowego tomu Harrego Pottera to jak porównywanie go poprzednich tomów, a także do wszystkich książek jakie zostały przed nim napisane.
Jak sądzę bohatera nie trzeba nikomu przedstawiać, ale warto przypomnieć kilka faktów z części poprzedniej. To właśnie w niej dowiadujemy się o horkruksach, poznajemy historię Voldemorta i jesteśmy świadkami pierwszej bitwy o Hogwart. W tomie siódmym Zakon Feniksa wznawia swoją działalność po tragicznej śmierci Dumbledore`a. Harry wraz z przyjaciółmi opuszcza Hogwart, by odnaleźć sposób na pokonanie Voldemorta. Wyprawa ta pełna niepewności i zwątpienia najeżona jest niebezpieczeństwami, a co gorsza nikt nie wie, czy zakończy się sukcesem i czy wszyscy dotrwają do jej końca. (Taki krótki opis zaserwowało nam wydawnictwo).
Ale jak jest naprawdę. Otóż Harry do Hogwartu nigdy nie trafia, gdyż odkąd Śmierciożercy przejęli Ministerstwo Magii stał sie "Niepożądanym nr 1". Uciekając przed próbującymi go zabić sługami Sami Wiecie Kogo, kontynuuje poszukiwanie horkruksów. Dodatkowo pojawiają się tytułowe "Insygnia Śmierci", czyli trzy przedmioty podarowane trzem braciom Peverell przez Śmierć, a których zgromadzenie czyni człowieka Panem Śmierci. Całość dopełniają nieznane fakty z życia byłego dyrektora Hogwartu, które rzucają cień na jego postać.
[Aby przeczytać tekst powyżej - zaznacz go myszką, uwaga: ten akapit zdradza niektóre fakty z książki...]
Akcja powieści prowadzona jest bardzo wartko. Każda strona wnosi coś nowego do całego siedmioksięgu. Ta powieść wciąga czytelnika nie pozwalając mu oderwać się od czytania. Mimo że nie jest już tak mroczna jak część poprzednia to lepszego zakończenia nie można było sobie wyobrazić. Nawet w bardzo przewidywalnym zakończeniu można znaleźć coś innego, nie tak bardzo szablonowego, jakby można było się domyślać. Książka obfituje w opisy. Znakomite sylwetki psychologiczne czy zapierające dech w piersiach przedstawienia zdarzeń. (szczególnie rozdział "Bitwa o Hogwart" zapada w pamięć).
Książkę polecam każdemu kto rozpoczął przygodę z Harrym Potterem. Jak już napisałem lepszego zakończenia nie można było napisać, choć otwiera ono furtkę do następnych opowieści. I wszystko wygląda na to, że furtka ta nie jest do końca zamknięta.
P.S.
Wszystkim którzy zagubili się w gąszczu imion w ostatnim rozdziale polecam wejście na stronę autorki. Następnie należy kliknąć w różową gumkę. Zobaczymy pokój. Otwieramy drzwi, klikając na klamkę, potem klikamy na kartkę z mrocznym znakiem. Naszym oczom ukaże się bardzo przydatne drzewo genealogiczne.
Informacja o książce:
Autor: J. K. Rowling
Tytuł: Harry Potter i Insygnia Śmierci
Wydawnictwo: Media Rodzina
Rok wydania: |
|
|  | |
| 
